NaarSantiago.reismee.nl

Hospital de Orbigo 15/2256

Vandaag een ochtenwandeling, slechts 15 km. Wel hadden wij daarbij een stuk zeer slechte weg. Waren al om 11 uur op plaats van bestemming. Hospital de Orbigo is vooral bekend om zijn Romeinse/Middeleeuwse brug, waarover al eeuwenlang pelgrims naar Santiago trekken. Wij hebben weer een mooie alberque en slapen vanavond op een grotere zaal van 22 bedden.

De komende dagen gaan we klimmen, maar het belooft een heel mooi landschap te worden.

Villar de Mazarif 28/2241

Vanmorgen weer zo n heerlijk ontbijt. Daarvoor gaan we naar een bar (dit keer in Leon) en daar krijgen we expressokoffie en heerlijk gebak, vers uit de oven (croissant gesuikerd, chocoladebroodjes, abrikozengebak enz) Prima om bij wakker te worden. Vanmorgen liepen we na een tijdje wel verkeerd en dat kostte ons 2,5 km extra lopen. Toch waren we om 13.45 u in Villar, een klein dorp met drie mooie albergue s. Wij hebben een 4p kamer (waarschijnlijk voor ons alleen). Het landschap verandert: het wordt meer heide-achtig met af en toe een plukje bos. Met het weer hebben we enorm geboft. Al vele dagen lang is het prachtig zonnig weer en tijdens de hele reis hebben we geen 4 uur regen gehad. Wij zijn dus bofkonten. Santiago is nu minder dan 300 km ver weg. Wij hebben 6 foto s toegevoegd.

Leon 0/2213

Onze rustdag. Hadden we gedacht. Omdat we geen 2 dagen mogen blijven in dezelfde aubergue stonden we om half acht al op straat met ons karretje. Gelukkig hadden we gisteren al een ander hotelletje geregeld, maar daar konden we pas om half tien terecht.

Dus eerst maar ontbijten en toen naar de VVV. Daar ontmoetten wij 2 Nederlanders die per fiets op weg waren naar Santiago. De vrouw, die een bestuursfunctie had bij de Fiets- en wandelbeurs vroeg mij of ik volgend jaar een informatiestand wilde verzorgen op de beurs om toekomstige pelgrims informatie te bieden. Heb toegezegd, maar ik denk, dat we dan op Bali zitten. Verder vanmorgen voor de 3e keer Nelly s schoenen van nieuwe hakken voorzien en ik heb een nieuwe binnenband gekocht om een goede reserveband voor onderweg te hebben. Verder de dag doorgebracht met sightseeing (zie foto s) en wat terrasjes bezet gehouden. Vanavond gaan we met een Zuid Afrikaanse man en zijn dochter, die ook een rustdag namen in Leon, samen uit eten.

Tot morgen weer-

Leon 20/2213

Wij hebben vandaag Leon bereikt. Een vrij grote plaats, waar wij ook onze rustdag opnemen. Wij vonden een slaapplaats in de albergue, die behoort bij het Benedictijnerklooster. Wij hebben ons de luxe gepermitteerd om daar een 2 persoonsslaapkamer met wc, douche enz te nemen in plaats van te slapen op de grote 40 persoons slaapzalen, waar je nota bene ook nog gescheiden moet slapen; mannen bij de mannen, vrouwen bij de vrouwen, zoals dat (en dat moeten we toegeven) in een klooster hoort.

Vandaag hebben we niet de fietsroute gevolgd, maar de orginele Camino; de wandelroute over grindpad. Dat bespaarde ons 7 kilometer lopen. Daarom waren wij al voor 12 uur op de plaats van bestemming.

Met een vrije dag in het vooruitzicht (bij overigens prachtig zonweer) groeten wij jullie allen.

Mansilla de las Mulas 28/2193

Het kan niet op met mooie plaatsnamen.

Gisteren hadden we een bijzondere ervaring. De aubergue was heel bijzonder. Een adobe oud pastorie in een slaperig dorp. Gerund door vrijwilligers. Samen eten maken s avonds en samen eten. Daarna een bijeenkomst waarbij elk land een liedje zong. Ook vertellen wat de Camino jou deed. Er waren erg veel jongeren valt ons op. De meeste zijn tussen de 20 en 40 jaar. Wij kregen een eigen kamer. De jeugd slaapt liever bij elkaar in grote zalen. Sommige pelgrims blijven een tijdje in deze albergue om te helpen. Nelly vond de sfeer zo goed, dat ze zei, dat ze daar wel een tijd zou willen helpen als ze geen bindingen had. Het is trouwens erg fijn, dat je je als bekenden gaat voelen. Elke avond zie je weer een aantal pelgrims van de dagen ervoor. Erg internationaal: gisteren Nederland, Duitsland, Japan, Taiwan, Mexico, Ierland, Korea, Z Afrika, Zwitserland Belgie Frankrijk en Spanje.

Wij zijn zelfs bang dat we straks dit gaan missen, die saamhorigheid, die mooie landschappen, dat avontuur, die verrassing wat deze dag weer biedt.

Allemaal de groeten

Nelly en Frans

Bercianos del Real Camino 24/2165

Weer mooi weer om te lopen. Halverwege doorkruisen we de redelijk grote stad Sehagun (zie foto s). Waren al vroeg op bestemming. Vonden daar bijzondere albergue. Hebben een vier persoonskamer in een oude pastorie. Moeten vanavond mee koken; daarna een korte bezinning en dan samen naar zonsondergang kijken. Daarna samen eten en muziek maken. Ieder moet een lied uit zijn eigen land zingen. Samen opruimen. Morgen ontbijt. Kosten; je mag zelf bepalen wat het je waard is: je geeft een gift. Vanavond komen we weer onze oude bekenden tegen. Dus samen doorzakken bij een glas wijn. De middag doorgebracht op het terras van de plaatselijke bar met n fles rose.

Gisteren schreef ik over de pelgrims. Ik ben vergeten te melden, dat een gezin meeloopt met een kind van 17 maanden op de rug, die de Camino voor de 2e keer doet!!

Groeten FRans en Nelly

Terradillos de los Templarios 28/2141

Wat weer een fantastische plaatsnaam he? Het laatste gedeelte van de naam wijst erop dat hier de Tempeliers (Kruisridders) gevestigd waren. Zij beschermden de pelgrims tijdens hun reis.

Vandaag iets over de pelgrims. Wij lopen vaak over de Camino: het wandelpad naar Santiago. Alleen als dit te slechts is voor ons karretje leidt onze fietsgids ons over rustige asfaltwegen. Tijdens die tocht over de Camino loop je in Spanje nooit alleen; er is altijd een pelgrim voor je en achter je. Ook kom je iedere dag bekende pelgrims tegen omdat ze ongeveer dezelfde etappe lopen als jij. Verder is de groep pelgrims heel internationaal. Onlangs zaten wij aan tafel te eten met een meisje uit Boston (VS) en een meisje uit Seoul (ZuidKorea). Vaak ontmoeten wij de 57 jarige Joe uit Arizone (VS) en ook komen we een vader met dochter uit Kaapstad (Z Afrika) vaak tegen. Vandaag praten we lang met Peter; een man die uit Duitsland was komen lopen. De meeste pelgrims starten pas bij de grens tussen Frankrijk en Spanje (St Jean Pied de Port). Ook slaan ze vaak stukken over; we zien ze vaak bij bushaltes staan. In de albergues is het wel gezelliger dan in de hotels. Je kent elkaar en s avons bij de wijn is het gezellig praten. Daarom slapen we de laatste dagen bijna uitsluitend in albergues. Die zijn bovendien ook vaak gehuisvest in bijzondere gebouwen zoals gisteren: een nonnenklooster van St Clara. Het bijzondere van deze reis is ook, dat je bij elkaar hoort. Elke pelgrim die elkaar ontmoet groet elkaar met BUEN CAMINO (een goede weg/reis). Bovendien zijn die albergues erg goedkoop: Vaak slaap je voor 5 euro pppn. En er is een keuken, een tuin en een salon. Die heb je in een hotel niet. De meeste pelgrims eten ook vanuit de winkel; een fles wijn, een brood en een stuk kaas, aangevuld met fruit of yoghurt. Wij nemen vaak een pelgrimsmenu, zoals vele bars en cafe s dat aanbieden. Hoe dan ook het is een heel bijzondere ervaring.

Carrion de los Condes 20/2113.

Wat een naam he? Wat anders dan Laar of Ospel. Vandaag makkie:20 km. Slapen in alberque van de zusters van St Clara.Wordt dus brave avond. Vandaag tijdens lopen veel ooievaars gezien. Weer:zonnig en warm met veel wind. Groeten.Alles prima en conditie ok.