Vandaag weer goed weer en na slechts een klim konden we voortdurend dalen. Daarom waren de 28 km snel gelopen en waren we om 13.30 u op de plaats van bestemming. Samos bestaat eigenlijk alleen uit een groot klooster van de Benedictijnen en een paar omliggende huizen. Het klooster heeft een eigen albergue, maar we twijfelen nog of we daar gaan slapen omdat de voorwaarden nogal slecht zijn. Pas om 15.00 u open en morgen voor half acht er weer uit. Het alternatief is een kamer in een pension, dat tegenover het klooster zit. De kleren en schoenen zijn in elk geval weer droog en slechts 6 dagen scheiden ons van Santiago de Compostella. De terugreis (per bus) hebben we inmiddels geregeld. Tot ziens
Zware dag. Meer dan 600meter geklommen, grotendeels in de regen. Daarom op tijd naar albergue; ook omdat die bij dit slecht weer snel vol raken. Maar de zon schijnt nu weer en: NO PAIN, NO GLORY. Wij zijn nu over hoogste punt heen, dus morgen hoofdzakelijk dalen. Groeten.
Wij zijn terecht gekomen in een piepklein bergdorp. Gelukkig is er een oude boederij, die verbouwd is als albergue en die beheerd wordt door een jong Amerikaans echtpaar. Gelukkig kunnen we daar ook eten en drinken, want anders was er geen mogelijkheid iets te eten. We liggen op een 12 persoonskamer, maar hebben een dubbelbed i.p.v. het gebruikelijke stapelbed. Morgen krijgen we een flinke klim van 500 naar 1100 meter. Het weer is onveranderlijk goed. Ze hebben hier een nieuwe autosnelweg aangelegd, waardoor de oude rijksweg nagenoeg leeg is en nu prima geschikt is om over te lopen.
Wij danken iedereen voor de reacties. Het is altijd fijn iets van het thuisfront te horen.
Wij zitten 208 km en 9 loopdagen voor Santiago de Compostella. Met gemengde gevoelens: aan de ene kant fijn dat we deze reis kunnen volmaken; aan de andere kant zijn we bang, dat we deze dagen zullen gaan missen. Geen mooie wandelingen meer, geen avontuur, geen ontmoetingen elke dag, geen mooie albergues meer met het verdiende drankje, geen gevoel meer de hele wereld aan te kunnen. Inmiddels is iets meer duidelijk over onze terugkeer. Als alles volgens plan gaat komen we 13 augustus aan in Santiago de Compostella. We blijven daar twee dagen (om o.a. onze Compostella op te halen en de speciale pelgrimsmis met het beroemde rondslingerend wierookvat te volgen). Dinsdag 16 augustus vertrekken we dan met de bus van Eurolines (www. eurolines.nl) naar huis om woensdag 17 augugstus omstreeks 16.00 uur in Eindhoven aan te komen. Waarschijnlijk worden we daar opgehaald. Maar eerst nog lekker lopen!!! En elke dag weer tientallen keren BUEN CAMINO te horen!! 5 foto s toegevoegd. Tot morgen.
Vandaag vanuit ons bergdorpje (waar we prima geslapen hebben) steeds maar afdalen naar de laagvlakte. Naarmate je daalt komen er steeds meer bomen. Waren al vroef in Ponferrada maar hebben bijna anderhalf uur nodig gehad om slaapplaats te vinden. Daarna een schoenlapper gezocht om mijn schoenen te lappen (gelukt). Na ons wijninfuus de stad bezocht. Deze stad wordt vooral bepaald door een enorme Tempeliersburcht, die net iets te mooi en te volledig is gerestaureerd. Wat overblijft is een Eftelingkasteel (zie foto s) Groeten: Frans en Nelly
Vandaag flink klimmen (van 1150 naar 1504 meter) en voor het eerst sinds lange tijd bewolking en zelfs af en toe regen. Klim ging goed; onze conditie is prima; wij lopen de meeste voorbij. Het figuurlijk en letterlijk hoogtepunt was het CRUZ DE FERRO; het ijzeren kruis op het hoogste punt van de Montes de Leon. Sinds eeuwen leggen pelgrims hier een steen uit hun geboortestreek bij het ijzeren kruis. Het is ook symbolisch: je legt je last af voor Santiago binnen te lopen. Wij hebben twee stenen uit Melick voorzien van het opschrift: Noortje 2-8-2011 en Joep 2-8-2011 bij het kruis neergelegd (zie foto s) in de hoop, dat onze kleinkinderen eens hier zullen staan (te voet of per fiets natuurlijk) en zullen zeggen: Opa en Oma heeft hier heel lang geleden een steen voor ons neergelegd. Na een afdaling bereikten wij een klein bergdorp: El Acebo, waar wij weer eens op eens 2 persoonskamer slapen sinds lange tijd. Een liter wijn vanmiddag deed ons snel weer onze inspanning vergeten. Trouwens overal zien we hier het opschrift NO PAIN; NO GLORY (als je Santiago binnengaat ga je door de poort van de Glorie). Zie ook foto s. Groeten
Vandaag klimmen. Viel overigens wel mee. Landschap verandert; kaler en meer heide. Weer is prima. Hebben een aardige aubergue in Rabanal. Alles ok. Afgelopen nacht vaak wakker omdat aubergue krakende vloeren had en de eerste pelgrims al voor 5 uur begonnen te pakken.
Nog altijd schitterend weer. De afstanden, die wij de komende dagen aflefggen zijn iets minder, maar wij gaan klimmen. Vandaag voor 12 uur Astorga bereikt; een stad die op een heuvel ligt. Er zijn op het ogenblik feesten, waarbij Astorga zijn Romeins verleden herdenkt. De mensen lopen hier rond in Romeinse kledij en er is een Romeinse markt. Wij hebben weer een albergue gevonden. Vreemd; in het begin moesten we niet veel van aubergues hebben. Wij vonden de zalen te vol en te luidruchtig. Nu kiezen we bijne uitsluitend voor aubergues omdat ze gezellig zijn; er is bijna altijd een tuin en keuken en je ontmoet er altijd weer oude bekenden. Fotos opladen kan vandaag niet. De groeten
