Outerio 25/992
Silleda 29/967
WIJ HEBBEN WEER FOTO´S TOEGEVOEGD; BEKIJKEN SVP.
Vandaag een lange etappe, maar die verliep zonder problemen. Inmiddels dalen we veel en dat maakt het lopen gemakkelijker. Toch gaat er geen dag voorbij of er zitten wel een paar klimmen bij.
Silleda ligt ca 45 kim voor Santiago en is een middelgroot stadje. Wij zitten nu in een private herberg en hebben weer eens na veel dagen een eigen 2persoons-kamer. Luxe.
Wij zien erg veel nieuwe gezichten. Heel veel Spanjaarden lopen de laatste 100 km en krijgen dan in Santiago een Compostella (=diploma).
Alles gaat prima; tot schrijfs.
Castro Dozon 15/938
Cea 22/923
Ourense 23/901
Vandaag weer eens een grote stad. De weg erheen was gemakkelijk maar saai. Bijna de hele route verliep over asfalt. Dat schiet goed op, maar is niet erg onderhoudend. Maar goed; zoals U ziet zijn we over de 900 km. We slapen vanavond in een oud Franciscaner klooster. Heeft wel sfeer.
Inmiddels lopen parallel met ons een echtpaar uit Margraten, die overigens maar een deel van de route lopen en ook dat nog niet eens, want de vrouw brak meteen bij aankomst in Spanje haar pols. Dat betekende meteen een paar dagen dokter en ziekenhuis. Zij lopen dus maar 10 a 15 procent van de route. Maar het is toch fijn weer eens met iemand Limburgs te kunnen spreken.
Wij proberen nog ergens fot o´s up te loaden, maar of dat lukt is nog de vraag.
Xunqueira de Ambia 21/878
Eerst nog even een complementje voor onze schoondochter Melanie: telkens als wij weer eens geen internettoegang hebben sturen we haar een berichtje per sms, dat ze vervolgens altijd keurig en correct op deze blog plaatst. Gisteren was ze jarig, maar ze had toch direct tijd gemaakt om ons berichtje te plaatsen. Bravo!!!
Ook vandaag hebben we een halve etappe extra gelopen, waardoor we nu een dag op het schema voorliggen en als alles goed gaat wij a.s. zondag in Santiago aankomen.
Nelly is inmiddels weer helemaal opgeknapt. Zij was niet echt ziek maar had waarschijnlijk iets verkeerd gegeten en was daardoor erg misselijk en zij moest veel braken. Maar zij heeft toch de beide colls gehaald: en dat was zwaar kan ik jullie garanderen. De zwaarte lag voor een groot deel bij het zeer slechte pad; eigenlijk het bijna ontbreken van een pad. Meestal moesten wij over de losse stenen naar boven en over rotsen klauteren. Daarbij moesten we vaak door riviertjes waden. Maar het is allemaal gelukt en wij zijn erg blij, dat onze conditie nu weer prima is en het weer ook - na een slechte middag - weer geweldig is.
Gisteren een bijzondere gebeurtenis. Wij hadden de etappes anders ingedeeld en kwamen bij een zeer bijzondere herberg uit: de schelpenherberg van Luis. Luis is een oude hippie en heeft een bar en eigen herberg, waarbij elke passerende pelgrim zijn naam plaatst op een schelp, die vervolgens aan het plafond of aan de muur wordt gespijkerd. Inmiddels hangen daar al duizenden schelpen, waardoor geen muur of plafond zichtbaar is. Luis houdt erg van muziek uit de sixties en op mijn verzoek heeft hij voortdurend platen van Elvis gedraaid. Een mooi gebeuren: een suf Spaans dorpje met een paar Spaanse oude mannetjes op het terras, terwijl de muziek van Elvis door het dorp schalt. Wij hebben daar ook geslapen. Heel bijzonder die herberg, die Luis zelf in elkaar heeft getimmerd. Eten en slapen kon je daar voor een prijs, die je zelf mocht bepalen.
Vandaag zitten we een etappe voor Ourense, de laatste grote stad (en ca 100 km) voor Santiago
Morgen kunnen we misschien foto's plaatsen. Groetjes.